• Jelle Rood

"We moeten het huis verkopen!"

Ik moet iets bekennen. Ik ben een egoïst. Regelmatig krijg ik te horen dat ik zo’n aardige jongen ben, dat ik altijd aan anderen denk en bereid ben te helpen. Een paar jaar geleden ben ik echter super-mega-gigantisch egoïstisch geweest. Aan jou om te beoordelen of dat terecht was of niet. Ik denk er nog wel eens aan terug. Had ik het anders kunnen doen? Ongetwijfeld. Wil ik dat? Weet ik niet.




“Ik heb mijn baan opgezegd”. Zo, dat is eruit. Evelien kijkt mij aan. Ze blijft stil terwijl ze naar mij kijkt. En dan komt het eruit. “Wat?” Juist, hier was ik dus bang voor. “Je hebt je baan opgezegd?” Als een klein kind sta ik tegenover haar. Wat kan ik tegen haar zeggen? “Hoe bedoel je: ik heb mijn baan opgezegd? Zonder met mij te overleggen?!” Okay, here we go. “Je hebt mij beloofd dat je geen domme dingen zou doen!”.

" Alles wat ik kan bedenken klinkt zo dom. "

Op weg naar huis heb ik dit gesprek wel honderd keer doorgenomen. Ik ben extra langzaam naar huis gereden, om dit gesprek maar zo vaak als mogelijk te kunnen ‘oefenen’.

Ze kijkt mij aan alsof ze het niet goed gehoord heeft. “Je hebt je baan opgezegd?!”. Ik ben stil, ik weet gewoon niet wat ik moet zeggen. Alles wat ik kan bedenken klinkt zo dom.


De afgelopen twee jaar heb ik een intensief coaching traject gevolgd. Gedurende dat hele traject heeft zij mij gesteund, zonder precies te weten wat ik allemaal besprak in die sessies. Ik wilde niet teveel delen uit een vreemd soort angst dat zij het er niet mee eens zou zijn. En ook wel een beetje omdat ik nogal eens wisselde van gedachten. Ik heb nu spijt dat ik haar geen deelgenoot heb gemaakt van de reis die ik de afgelopen twee jaar heb doorgemaakt. Voor mij is dit een logisch gevolg van de afgelopen twee jaar, voor haar is dit een donderslag bij heldere hemel.

" Jezus, weet je wel wat dit betekent? "

“Had je dat niet eerst met mij kunnen bespreken?”. Ja, natuurlijk had ik dat kunnen doen. “Dit is mijn eigen beslissing, ik wil dit” is mijn laffe reactie, “ik moet dit gewoon doen.”

Ze weet dat ik graag voor mijzelf wil starten, dat hebben we al wel vaker besproken. Het liefst was ik ergens in een bestaand bedrijf ingestapt, maar de gesprekken die ik de afgelopen zes maanden heb gehad zijn allemaal op niks uitgelopen. Ook mijn leidinggevende bij PepsiCo heb ik betrokken bij de voortgang van die gesprekken. Een halfjaar later is er alleen nog steeds niks op mijn pad gekomen en ik zie geen andere uitweg dan stoppen. Ik wil voor mijzelf beginnen en als dat niet als partner in ander bedrijf kan, dan doe ik het gewoon zelf. En mijn werkgever heeft ook recht op duidelijk is mijn overtuiging. Maar nu ik hier tegenover Evelien sta, voelt dit helemaal niet goed.


“Is het al definitief?” wil ze weten. “Ja, ik heb het net besproken met Bert. We moeten nog afspreken per wanneer en hoe het precies gaat gebeuren.” Bert is mijn manager en ik heb hem de afgelopen twee jaar wel een beetje deelgenoot gemaakt van mijn persoonlijke ontwikkelingen. Hij weet van mijn droom en heeft mij gestimuleerd om de stap te wagen.

Langzaamaan komt het besef bij Evelien dat dit echt is, en dat er geen weg terug is. Ik zie de woede bij haar toenemen. “Jezus, weet je wel wat dit betekent? We kunnen straks de hypotheek niet meer betalen, we moeten ons huis waarschijnlijk verkopen!”

" Wtf heb ik gedaan...? "

Voor Evelien is het huis waar wij nu wonen een droom die uit gekomen is. Ze wil koste wat kost voorkomen dat we dit huis moeten verkopen. Ze had nooit gedacht dat ze in dit type huis zou wonen op zo’n prachtige locatie. Ik eerlijk gezegd ook niet.

“Laten we nou geen overhaaste conclusies trekken. Je weet helemaal niet of dat zo is”. Ik heb er tot dat moment helemaal niet bij stil gestaan dat we mogelijk ons huis moeten verkopen. Ik word er ongemakkelijk van en druk de gedachte weg.


Mijn dochter begint te huilen. Ze is twee maanden oud en ligt in de box in de woonkamer. Mijn vrouw loopt naar de woonkamer en begint haar te troosten. Ze heeft tranen in haar ogen. Het besef komt opeens heel hard binnen.


Wtf heb ik gedaan...?

Vind je mijn blogs leuk? Abonneer je dan op mijn nieuwsbrief en je krijgt ze automatisch in je mailbox wanneer een nieuwe blog live staat. In de footer kan je je inschrijven.

Contact

The Red Company

Sparringpartner voor Ondernemers

"Het Jagershuys"

Noord IJsseldijk 10

3402 PH - IJSSELSTEIN

030 - 21 45 0 46

06 - 22 78 99 14

jelle@the-redcompany.com

© 2019 by The Red Company | Personal Business Coaching

  • Black LinkedIn Icon
  • Black Facebook Icon