• Jelle Rood

Twee man en een oude auto


“Jij nog koffie?” We zitten bij het AC restaurant aan de A12 bij afrit De Meern. Als ik terugkom met de koffie zit Jacco verdiept in zijn telefoon. “Ik moet op de terugweg even langs de garage want mijn auto heeft wat problemen bij het starten.” Toen we nog bij PepsiCo werkte hadden we allebei een leaseauto, Jacco een aanzienlijk mooiere dan ik trouwens. Nu zitten we bij een wegrestaurant waar ik met de fiets heen kan komen. Jacco heeft net een tweedehands Ford Focus gekocht die hij aan de praat krijgt door met een rubberen hamer op de benzinepomp te slaan. En elke paar honderd kilometer gaat er een liter olie in. Echt een klassebak dus.



“Ik heb iemand nodig waarmee ik kan sparren, iemand die kritische vragen wil stellen en financieel goed onderlegd is.” Ik heb Jacco net uitgelegd wat mijn idee is en hij vindt het ook een interessant idee. “Zullen we het anders samen doen? Ik kan wel iemand naast mij gebruiken die kritisch is. Een beetje als mijn tweede geweten. En alleen is ook maar alleen.” Uit ervaring weet ik dat ik altijd de kansen zie en daardoor de keerzijde niet zie, of wil zien.

“Waarom niet. Lijkt mij leuk.” Is zijn antwoord.


" Ik ben blij, ik doe dit niet meer alleen. "

That’s it. Opeens heb ik een zakenpartner. Ik hoef het niet meer alleen te doen en alleen al dat idee geeft mij een heel prettig gevoel. En ik ben heel blij dat het Jacco is. Ik ken hem al jaren, we kunnen goed met elkaar opschieten, hij is zakelijk en financieel heel scherp én heeft heel vaak een andere kijk op zaken dan ik.


We besluiten dat we 50/50 partners zijn. De tijd en energie die ik er tot nu toe in heb gestoken heeft niet bepaald geleid tot een florerend bedrijf dus er is ook niks om te verkopen aan een ander. Vanaf nu delen we samen de kosten en de opbrengsten. Die onderlinge afhankelijkheid geeft mij een gevoel van zekerheid. Ik ben blij, ik doe dit niet meer alleen.


Jacco en ik zitten in hetzelfde soort schuitje, we hebben geen baan maar wel een zak(je) met geld en zeeën van tijd. Het eerste dat we nu gaan doen is het idee van de prijsvergelijker tegen het licht aan houden. Eén ding is namelijk wel duidelijk geworden de afgelopen weken: zoals ik het de laatste paar weken heb gedaan werkt niet.


Ons eerste besluit is dat we een bredere test moeten doen. “Wat voor andere soorten klanten kunnen we deze test bij doen?” Zonder dat we van nóg meer producten de prijzen moeten checken, willen we met die informatie andere locaties gaan bedienen. We besluiten terplekke dat het kinderdagverblijf van mijn dochter wel eens interessant kan zijn. Onze aanname is dat, net als bij de Hockeyclub, het bij het kinderdagverblijf ook lastig is om super scherp in te kopen. Inkopen van het eten en de luiers doen ze er immers bij, naast alle andere taken. Ik pak mijn telefoon en een paar minuten later hebben we een afspraak staan met het kinderdagverblijf.


“Dit is niet schaalbaar.”

“We hebben van deze producten de prijzen nodig”. Aan het woord is een van de twee eigenaren van het kinderdagverblijf. Ze overhandigt ons een uitdraai met artikelen die de drie locaties samen het afgelopen jaar hebben ingekocht. Het zijn een paar velletjes vol met producten. Daar waar Jacco en ik vorige week bedacht hadden dat we met de lijst van de Hockeyclub wel uit de voeten konden, blijkt nu dat we er enorm naast zitten.

Naast de luiers en billendoekjes, die we verwacht hadden, staat onder andere het halve assortiment van een groenteboer er op. En bij het kinderdagverblijf gebruiken ze nauwelijks wegwerpbekertjes, frikandellen en croissants. “Dit wordt nog een hele klus” denk ik bij mijzelf. Maar ik ben ervan overtuigd dat we dit kunnen doen. Dan maar wat extra producten checken, ik heb er zo langzamerhand aardigheid in gekregen.


" De pleaser in mij wil de klant niet teleurstellen. "

“We hebben elke dag vóór 12:00 uur de prijzen nodig, want daarna doen de leidsters de bestelling voor de volgende dag.” Ik schrik mij kapot!

“Eeeh, wij doen nu maar één keer per week een check van de prijzen. Kan je die niet gebruiken?”

Juist, dit zagen we niet aankomen. Het gaat dus niet alleen om de juiste artikelen, het gaat erom dat de prijzen elke dag gecheckt moeten worden voor een specifiek tijdstip.

“Nee, we moeten echt elke dag bestellen. Fruit, brood en dat soort producten bestellen we elke dag”. Op zichzelf best logisch. Dat we dit niet eerder hebben bedacht.

Ik zie mijn geest al dwalen, elke dag naar Makro en Sligro om de prijzen te checken en vervolgens de websites van AH en Plus uitpluizen. “Waar ben ik aan begonnen?” denk ik bij mijzelf. “Oh ja, kunnen jullie ook de prijzen van Pampers bij Action en Blokker checken? Daar zijn ze ook regelmatig in de aanbieding”.


Enigszins ontgoocheld rijden we weg. We hebben net met het kinderdagverblijf afgesproken dat we het gaan proberen en, op basis van een testperiode van een paar weken, bekijken hoe het gaat. Die test komt er niet van.


“Dit is niet schaalbaar.” Jacco is ondubbelzinnig duidelijk. “Ja maar, we hebben het wel beloofd dus laten we het dan in ieder geval proberen. We hebben het nog niets eens geprobeerd, wie weet valt het mee.” Diep van binnen weet ik dat hij gelijk heeft. De pleaser in mij wil de klant niet teleurstellen. Dit is precies de reden dat ik Jacco heb gevraagd. Maar ik vind het niet leuk. Ik heb een hekel aan mensen teleurstellen en we hebben net de belofte gedaan dat we de prijzen gaan checken.

“Als we elke dag de prijzen moeten checken, kunnen we net zo goed een prijsvergelijker maken voor consumenten.”


Er valt een stilte. Dat is nog helemaal niet zo’n gek idee. Wat nou als we de prijzen checken van alle supermarkten die online verkopen en die op een website publiceren?


Het is 14:00 uur en we besluiten dat we een productieve dag hebben gehad. Morgen spreken we elkaar weer bij Jacco thuis. Dan gaan we dit idee verder uitwerken. Ik heb er nu al zin in!


Jacco draait de contactsleutel om, er komt wat geluid van achter maar er gebeurt verder helemaal niks. Uit de kofferbak haalt hij een rubberen hamer en vouwt de achterbank naar voren. "Bam! Bam! Bam!" Triomfantelijk loopt hij terug naar zijn stoel en start de auto. "Zie je wel, ik zei toch dat 'ie loopt als een zonnetje?" Ik sta met stomheid het geheel met te bekijken. "Als we ons bedrijf straks voor heel veel geld hebben verkocht ga ik ik een boek schrijven. Dit komt er zeker in voor!"


Ik stap op mijn fiets en denk alvast aan hoe ons succes er straks uit zal zien. "Dat boek komt er wel" denk ik bij mijzelf.

Vind je mijn blogs leuk? Abonneer je dan op mijn nieuwsbrief en je krijgt ze automatisch in je mailbox zodra er een nieuwe blog live staat. In de footer kan je je inschrijven.

Contact

The Red Company

Sparringpartner voor Ondernemers

"Het Jagershuys"

Noord IJsseldijk 10

3402 PH - IJSSELSTEIN

030 - 21 45 0 46

06 - 22 78 99 14

jelle@the-redcompany.com

© 2019 by The Red Company | Personal Business Coaching

  • Black LinkedIn Icon
  • Black Facebook Icon