• Jelle Rood

D-Day

“Waarom wilde ik dit precies?” Terwijl ik de auto de wasstraat inrijd, draait op de radio een of ander zielig zwijmel nummer. Het is 31 december 2013 en de top2000 is begonnen aan de slotfase. Ik word melancholisch van het zoetsappige nummer en mijn gedachten gaan uit naar alles wat ik achter laat in plaats van wat er voor mij ligt. Het wasprogramma kan mij niet lang genoeg duren “Ik had tóch dat uitgebreide programma moeten nemen” denk ik bij mij zelf. Als ik de auto de wasstraat uitrijd kom ik op een leeg stofzuigerplein, de donkere rijen met stofzuigerslangen aan weerszijden steken kil af tegen de grauwe lucht, het geheel geeft een treurige aanblik. “Past precies” mompel ik tegen mijzelf.



Aan de overkant van de snelweg kan ik het kantoor zien waar ik de afgelopen 10 jaar vrijwel dagelijks heen ben gereden. Ik maak het ritje nog één keer, het voelt niet hetzelfde. Normaal gesproken had ik altijd haast om naar kantoor te gaan, nu rijd ik op mijn dooie gemakje het laatste stuk. Het geheel heeft een beetje het gevoel van een begrafenis. Ik parkeer de auto voor de deur en haal mijn spullen eruit. Bij binnenkomst word ik warm onthaald door Jaap, de conciërge. Jaap is een fantastische vent, ergens midden in de zestig, militaire achtergrond, beetje gezet, een levensgenieter. Ik heb Jaap door de jaren heen goed ben leren kennen, hij is zo’n man die je niet meer gek maakt, hij heeft zo’n beetje alles al een keer meegemaakt en heeft veel mensen heeft zien komen en gaan. En nu mij dus ook. Zijn warme welkom doet mij goed en ik merk dat er meteen een verlichting is van mijn gevoel. Het voelt als thuiskomen en dat is fijn. Op deze laatste dag van het jaar is het rustig op kantoor. “Is Jan er vandaag?”. Jan is van Personeelszaken en nog zo’n oudgediende. Toen ik mijn nieuwe leaseauto uitkoos heb ik Jan om advies gevraagd, het werd uiteindelijk een Toyota Prius. Niet bepaalt de mooiste auto die ik ooit heb gehad, maar wel lekker lage bijtelling en super zuinig. Vandaag vind ik het zelfs jammer om de auto in te leveren.

Jan zit op de één na bovenste verdieping en nadat ik mijn spullen bij hem heb ingeleverd loop ik naar beneden en besluit op elke afdeling een kort afscheidsrondje te doen. Er zijn niet zoveel mensen aan het werk maar met veel van de mensen die er zijn heb ik leuk contact gehad. Ik vertel een beetje over mijn plannen en naarmate ik verder naar beneden loop en meer mensen spreek merk ik dat mij humeur opklaart.


Beneden aangekomen groet ik Jaap als laatste en loop de deur uit. Ik stap naast Evelien in de auto en we rijden de parkeerplaats af het industrieterrein op. We vieren vanavond Oud & Nieuw bij mijn schoonouders. Het is ongeveer een uur rijden naar mijn schoonouders die in de kop van Noord Holland wonen, onderweg praten we over de spannende periode die nu voor ons ligt. Al sinds oktober werk ik niet meer voor mijn werkgever, maar ik hoefde pas alles vandaag mijn spullen in te leveren. Vanaf morgen is er dus vast inkomen meer en dat geeft ons allebei een onbehaaglijk gevoel. De afgelopen drie maanden heb ik goed kunnen nadenken over wat ik precies wil gaan doen met mijn vrije tijd. Ik heb een grof omlijnd idee over wat ik wilde gaan doen voor mijzelf, maar nog niet super concreet. In de auto raken we aan de praat over wat ik ga doen vanaf morgen. Al pratend merk ik dat ik enthousiast word over twee dingen. Mijn eigen foodconcept opzetten en het helpen van jonge ondernemers (start ups).


Sinds 2010 ben ik al bezig met het coachen van de mensen in mijn team en dat geeft mij energie. Ik heb ook al twee vlotten, jonge meiden gecoacht op zowel zakelijk als persoonlijk vlak. Weliswaar nog niet tegen betaling, maar wel zo serieus. "Hier wil meer mee doen" denk ik bij mijzelf, "en dan met name jonge ondernemers die ik kan coachen dankzij de kennis en ervaring die ik de afgelopen 10 jaar heb opgedaan." Daarnaast zie ik een gat in de markt om sportkantines te helpen om scherper in te kopen. Dankzij mijn ervaring in Foodservice (zeg maar alles wat niet in de supermarkt wordt verkocht), heb ik een goed beeld van deze markt en ik ben ervan overtuigd dat hier veel te winnen is.

Als we bij Schiphol rijden is mijn negatieve gevoel helemaal omgedraaid in een positieve vibe. Ik heb zin in 2014, laat het nieuwe jaar maar komen!



Contact

The Red Company

Sparringpartner voor Ondernemers

"Het Jagershuys"

Noord IJsseldijk 10

3402 PH - IJSSELSTEIN

030 - 21 45 0 46

06 - 22 78 99 14

jelle@the-redcompany.com

© 2019 by The Red Company | Personal Business Coaching

  • Black LinkedIn Icon
  • Black Facebook Icon